Socca provençale aux oignons et olives: glutenvrij vegan platbrood van kikkererwtenmeel uit Nice met gekarameliseerde ui en olijven

Gisteren had ik voor mijn Birmese noedelsoep ‘Ohn no khauk swe’ een paar eetlepels kikkererwtenmeel nodig. Ik kende dat niet, maar vond het gelukkig wel in de winkel. Het blijkt veel in de Indiase keuken gebruikt te worden, maar ook in Frankrijk en Italië wordt het gebruikt! Kikkererwtenmeel wordt gemaakt van gedroogde en gemalen kikkererwten. Je vindt dit meel ook wel onder de naam ‘gram flour’ (Eng.), ‘farine de pois chiches’ (Fr.), ‘besan’ of ‘garbanzo’.

Veelzijdig en glutenvrij
Kikkererwtenmeel is heel veelzijdig. Je kunt er sauzen en soepen (zoals de ‘ohn no khaut swe’) mee binden. Je kunt er falafel, pannenkoeken, platbroden, naanbroden, wraps e.d. mee maken. En het wordt zelfs als eiervervanger gebruikt in pannenkoeken, Spaanse ‘tortilla’, quiche (voor de bodem en i.p.v. ei in de vulling), cakes, muffins en allerlei Indiase zoetigheden! Daarnaast is kikkererwtenmeel heel gezond (rijk aan ijzer, zink, foliumzuur en vitamine E), het is voedzaam en eiwitrijk. En het is glutenvrij! Dus superhandig voor glutenvrije vegan quiches en pizzabodems.

Socca of farinata?
Een klassiek Frans gerecht dat met kikkererwtenmeel wordt gemaakt is ‘socca’, een soort platbrood dat het midden houdt tussen pannenkoek, quichebodem en pizza bianco. Socca is een specialiteit in Nice, waar ze de broden knapperig bakken in grote platte gietijzeren pannen die in de houtoven gaan en op straat als streetfood verkopen. Soms worden stukjes socca ook als snack bij een glaasje wijn geserveerd. In Italië kennen ze hun eigen versie: ‘farinata’, een platbrood van ‘farinata di cecci’ (Italiaans voor kikkererwtenmeel). Om het nog verwarrender te maken: de farinata wordt ook wel ‘cecina’ genoemd, van ‘ceci’ dat kikkererwt betekent. Socca en farinata kun je in de pan bakken als pannenkoek, maar het gaat beter in een echte steenoven of pizza-oven. Als je socca of farinata thuis maakt, doe dan je oven zo hoog mogelijk, liefst op 230-250°C en bak het brood als naar gelang de dikte ca. 15 minuten tot het knapperig is met een donkerbruin randje en met een lekkere zachte binnenkant.

“Allez, on va se manger une bonne socca !” Laten we een goede gaan socca eten…!

Ingrediënten (2 personen)

Voor het deeg:

  • 150gr kikkererwtenmeel
  • 325ml water
  • 1TL zout
  • 2EL olijfolie + additioneel
  • 1-2EL olijfolie om de bakplaat in te vetten.

Voor de vulling:

  • 2 rode uien, in ringen (ik gebruikte rode uien omdat die leuker kleuren, maar witte kunnen ook)
  • 1 knoflookteentje, fijngesnipperd
  • De blaadjes van 2 takjes tijm of 1 takje rozemarijn (afhankelijk van voorkeur), gesnipperd
  • 1EL olijfolie
  • Kleine (zwarte) olijven, gehalveerd

Bereiding (let op: wachttijd deeg: 1-3 uur)

  • Begin met het deeg te maken. Reken hiervoor op flink wat rusttijd, minimaal een uur, maar 2-3 uur is beter! Roer het water en het zout door het meel. Zorg dat het klontvrij wordt. Roer er dan de olijfolie door en zet tot gebruik weg.
  • Verwarm een oven voor op 230-250°C.
  • Maak ondertussen het uienmengsel. Fruit de uienringetjes en knoflook en bak ze vervolgens op een laag vuurtje gaar zodat ze karameliseren en zacht worden. Strooi er aan het einde de tijm of rozemarijn over en breng op smaak met een beetje zout en peper.
  • Roer het deeg nog een keer om.
  • Vet een platte ronde bakvorm in en giet het deeg erin.
  • Verdeel het uienmengsel erover en doe er naar wens nog wat olijfjes op.
  • Bak de socca in ca. 15 minuten goudbruin en knapperig.
  • Bestrooi de socca tenslotte met versgemalen peper.

Serveren: serveer de socca meteen als het deeg nog warm en knapperig is. Socca is een lunchgerecht of geef er voor een hoofdgerecht een frisse salade bij.

Wijntip: schenk er een lekkere fruitige rosé uit de Provence bij of een milde chardonnay uit Zuid-Frankrijk. Ik dronk er de Côtes de Provence “Rock Angel” van Château d’Esclans bij. 

Bon appétit!