Hartige taart met paarse asperges

Vandaag eten we paarse asperges! Rechtstreeks uit van aspergeteler Walter Gubbels uit Helvoirt, Brabant. Bekijk het filmpje om te zien wat je allemaal met paarse asperges kunt doen en hoe je ze bereid.

​​

​​​

​​Hieronder de ingrediënten en de bereiding van de hartige taart met paarse asperges.

Ingrediënten (4 personen)

  • 500gr paarse asperges (OF 12 STUKS)
  • 200gr kerstomaatjes, gehalveerd
  • Bladerdeeg
  • Bakje crème fraiche à 125ml
  • Zout en peper
  • Provençaalse kruiden
  • Naar wens: 200gr gerookte baconreepjes
  • 100gr feta, verbrokkeld

Voor de gremolata-dressing:

  • 100ml olijfolie
  • Zest van een citroen (schoongeboend of bio)
  • 1 knoflookteentje, fijngehakt
  • Een handjevol peterselie, fijngehakt

Bereiding

  • Verwarm de oven voor op 200 graden.
  • Laat de bladerdeeg ontdooien.
  • De asperges hoef je niet te schillen! Was ze en snij 1-2cm van de onderkant af.
  • Breng een grote pan met water en wat zout aan de kook en kook de asperges kort, ca. 3-4 minuten. Giet het water af en laat de asperges wat afkoelen. Dep ze goed droog en halveer ze.
  • Indien je de taart met baconreepjes wilt: bak de spekreepjes uit (niet helemaal knapperig bakken). Wil je liever een vegetarische versie? Laat de bacon weg.
  • Bekleed een bakplaat of platte bakvorm met bakpapier en bekleed vervolgens met bladerdeeg.
  • Bestrooi de bladerdeeg met een dun laagje crème fraiche. Strooi er zout en versgemalen peper en Provençaalse kruiden op.
  • Halveer de tomaatjes en verkruimel de feta. 
  • Beleg de bladerdeegbodem nu met de gehalveerde asperges (bolle kant naar boven, platte gehalveerde binnenkant naar beneden), de kerstomaatjes (open kant naar boven), de baconreepjes (of laat ze weg voor een vegetarische versie) en de feta. Besprenkel de groenten met een beetje olijfolie.
  • Bak de hartige taart in ca 25-30 minuten in de oven gaar.
  • Hak ondertussen knoflook, zest van citroen en peterselie fijn en vermeng met de olijfolie.
  • Haal de hartige taart uit de oven en druppel er de gremolata-dressing over.
  • Serveer onmiddellijk. Geef er een frisse groene sla bij.

Wijntip: rosé, bijvoorbeeld uit de Provence.

 

Riesling is King … asperges met romige sinaasappel-rieslingsaus

Omdat ik zelf tijdens Koningsdag het feestvierende Amsterdam mag bekijken vanaf de boot ‘Riesling is King’ van het Duitse Wijninstituut, èn omdat de asperges weer volop verkrijgbaar zijn, bedacht ik dit koninklijke recept met Duitse riesling (de koning der wijnen) en asperges.

De saus is mijn eigen variatie op rieslingsaus en sauce maltaise (Hollandaisesaus met de kort gekookte zest en het sap van een bloedsinaasappel).

Fijne Koningsdag!

Ingrediënten (4 personen)

  • 2 kilo asperges, geschild en het onderste harde deel (ca. 1-2cm) eraf gesneden
  • Zout, peper en 1 schepje suiker
  • 1 sjalotje, in ragfijne blokjes gesneden
  • 2EL bloem
  • 200ml riesling
  • 250ml room
  • 100ml sap van bloedsinaasappels (gebruik gewone sinaasappels als je die niet kunt krijgen)
  • 100ml groentebouillon
  • Zest van drie (bloed)sinaasappels (let op: laat een deel van de zest achter voor garnering)
  • 800gr – 1 kilo kruimige aardappelen of krieltjes
  • Erbij naar wens: 4 kipfilets, kalkoenschnitzels of zalmfilets.

Bereiding

Saus:

  • Fruit het sjalotje en bestrooi na 2 minuten met 2EL bloem. Laat even goed doorgaren.
  • Voeg 200ml riesling, 250ml room, 100ml sinaasappelsap en 100ml groentebouillon toe en roer met een garde klontvrij. Dik de saus in ca. 20 minuten in.
  • Zeef de saus (zodat het sjalotje verwijderd wordt) en breng op smaak met zout en peper en evt. een schepje suiker. Voeg het grootste gedeelte van de sinaasappelzest toe en laat nog vijf minuten meekoken.
  • Blancheer de rest van de zest 15 sec in heet water, giet het water af en dep de sinaasappelsliertjes droog op keukenpapier. Dit is voor de garnering.

Asperges:

  • Kook ondertussen de asperges in ruim water met zout en 1 schepje suiker. Let op: de kooktijden van vroeger van zeker 30 minuten gelden niet meer! Misschien omdat de structuur van de asperges is veranderd, maar ook omdat we groenten minder lang koken dan onze ouders. In de meeste gevallen is 10 minuten koken + 10 minuten nagaren (vlam uit en in warm water laten liggen) meer dan voldoende. Wij doen tegenwoordig zelfs vaak maar 4 minuten koken en 8 minuten nagaren, maar dat is ook afhankelijk van de dikte van de asperges. Echt, probeer het maar.

Serveertip: Dien de asperges op met de saus en garneer met een plukje sinaasappelzest. Geef er gekookte aardappelen bij en naar wens zalm, kipfilet, kalkoenfilet of kalkoenschnitzel. Ik deed er kipfilets bij:

  • Oven voorverwarmen op 160 graden.
  • 4 kipfilets bestrooien met zout, peper, wat kerriepoeder en gemberpoeder.
  • Kipfilets aanbraden en in een ovenschaal doen.
  • Dan – afhankelijk van de dikte – 10-12 minuten in de oven garen.
  • Even tot rust laten komen in aluminiumfolie en dan in schuine plakken snijden.

Wijntip: riesling, what else!? Kies voor een volle Duitse riesling met een heel klein zoetje, want een strakdroge wijn past niet bij de romige saus.

 

Eet smakelijk!

Tortillamandjes met worteltortilla, gegrilde groenten, pittige chipotle-beefreepjes en mango-munt-salsa

Ik kreeg een zak met tortilla’s…worteltortilla’s! Minder bloem, meer groente (45% wortel) en meer vezels! Er bestaat ook een knalrode bietentortilla. Klinkt gezond. Wat doe je met zo’n bijzondere tortilla? Nou, opeten. Maar niet als ‘gewone’ tortilla of wrap; daar had ik weinig zin in. Iedereen wrapt z’n tortilla al met roomkaas en zalm, met geitenkaas en honing of met kip en paprika. Tijd voor iets nieuws dus … de tortilla bowl! Maak eens een leuk mandje van je tortilla en je kunt ’m aan tafel lekker zelf met van alles vullen. Nog supergezellig ook! Kijk, zo wordt die tortilla vanzelf hip. Lekker met mango-muntsalsa en een glaasje Argentijnse malbec.

Tortillamandjes (4 personen)

  • En hoe maak je die tortillamandjes?
  • Het beste kun je kleine ovenvaste(!) metalen bakvormpjes of minipannetjes (doorsnee ca. 12 cm) gebruiken en de tortilla’s daar in duwen. Vul de tortilla’s vervolgens met een los balletje alumuniumfolie zodat ze tijdens het bakken niet ineenvallen. Een andere manier is om ze over een kom of schaaltje te bakken.
  • Verwarm de oven voor op 180 graden en bak de tortillamandjes in ca. 10 minuten knapperig en lichtbruin.
  • Laat ze een beetje afkoelen en serveer ze leeg zodat je gasten ze aan tafel zelf kunnen vulling met de ingrediënten naar smaak.

Voor de vulling van de tortillamandjes
Vul de tortillamandjes met bijvoorbeeld:

  • Gegrilde (of gewokte) groenten, zoals ui, reepjes rode paprika, groene asperges, tomaatjes, mini-maïskolfjes
  • Zwarte bonen (uit blik), verwarmd
  • Maïskorrels (uit blik), verwarmd
  • Kerstomaatjes, gehalveerd
  • Ringetjes bosui
  • Avocado of guacomole
  • Blokjes of plakjes mango (bij kip of beef)
  • Gemarineerde beef
  • Reepjes kip met chilisaus
  • Rul gebakken en kruidig gehakt
  • Sla (reepjes botersla, ijsberg, romaine of little gem)
  • Geraspte kaas, bijvoorbeeld cheddar of oude kaas
  • Geef er ook crème fraiche, fijngesnipperde koriander en partjes limoen bij en naar wens ragfijn gesneden chili- of cayennepepertjes.

Mijn combinatie: ik nam gegrilde paprika en mini-maïskolfjes, ringetjes bosui, verse tomaatjes, botersla, zwarte bonen en reepjes gegrilde chipotle-beef (zie hieronder). Toppings: geraspte cheddar, koriander en crème fraiche. En lekker met een mango-muntsalsa (met kleine blokjes mango, een fijngesnipperd rood uitje, een ragfijn gesnipperd chili- of cayennepepertje, wat limoensap, fijngesneden muntblaadjes en platte peterselie, zout en versgemalen peper).

Chipotle-vleesmarinade:

Deze marinade is heerlijk bij biefstukjes of entrecôte. Even kort op een hete geribbelde grilplaat en klaar! Op de BBQ kan natuurlijk ook. En je kunt de marinade ook prima gebruiken voor groenten die je wilt roosteren. Voor bovenstaande tortillamandje had ik beefreepjes nodig, dus heb ik de reepjes gemarineerd en vervolgens kort gewokt.

De marinade bestaat uit:

  • 1dl goede olijfolie (geen extra vergine)
  • 1EL chipotle (*) (hou je niet zo van pittig, gebruik dan 1TL)
  • 1EL uienpoeder
  • 1TL mild paprikapoeder
  • 1 uitgeperst knoflookteentje
  • Sap van een halve limoen

Laat het vlees minstens een half uur marineren en dep het vlees eventueel nog wat droog voordat je het vlees op de grilplaat of BBQ legt of de reepjes wokt.

(*) Chipotle is gerookte en daarna gedroogde jalapeñopeper. Chipotle is een veelgebruikt ingrediënt in de Mexikaanse en TexMex keuken. Chipotle is redelijk pittig (3.000-10.000 op de Scoville-schaal die de heetheid van chilipepers meet; vergelijk: groene tabascosaus is 600-800, cayennepeper zit op 30.000-50.000 en Madame Jeanette en Scotch Bonnet zitten zelfs op 100.000-350.000), maar heeft vooral een echte rooksmaak (smokey), is heel geurig en aromatisch en smaakt zelfs een tikje zoet. De pittigheid is vergelijkbaar met die van espelette, niet echt heel schokkend dus.

Wijntip: neem een lekkere sappige en kruidige (Zuid-)Amerikaanse wijn erbij als je voor de beefreepjes gaat, bijvoorbeeld een Argentijnse malbec, een Chileense syrah of een Amerikaanse zinfandel. Ik koos voor: 2015 malbec van Kaiken uit Luján de Cuyo in Mendoza (Argentinië). Van het druivenras malbec met een vleugje cabernet sauvigon. De wijnproducent heeft zijn wijnen genoemd naar de wilde grijskopgans kaiken die over het Andes-gebergte trekt. Vader en zoon Aurelio Montes sr. en jr., gerenommeerde Chileense (!) wijnmakers, hebben in Argentinië een pure malbec gemaakt met 6 maanden houtrijping op nieuwe en gebruikte barriques van Frans eiken. Helder paarsrood. Geen krachtpatser met veel houttonen, maar een elegante soepele wijn met zachte tannines, aangename fraicheur en ingetogen hout. Zwarte bessen en bramen. Viooltjes en peper. Wat leer- en cacaotonen. 

Eet smakelijk!

Persillade of gremolata? Smaakmakers bij steak of vis!

Geïnspireerd door een collega-blogger die persillade had gemaakt bij z’n gehaktballen en aardappeltjes, maakte ik deze gremolata bij mijn steak met haricots verts en gebakken aardappeltjes. Persillade en gremolata…wat is eigenlijk het verschil?
Persillade

Persillade is Frans. Het is een mengsel van fijngehakte peterselie (in het Frans ‘persil’) en knoflook. In de diverse recepten kom je daarnaast soms ook (olijf)olie, ui en/of een beetje azijn tegen. Je kunt ook andere groene kruiden (denk aan tijm, rozemarijn of dragon) toevoegen. Met broodkruim erbij, kun je het gebruiken als krokant kruidenkorstje op bijvoorbeeld lamsrack. Met ansjovis erdoor wordt het een stevige smaakmaker. Dat gebeurt vooral in de Provence. 

Persillade kun je rauw aan het einde toevoegen aan bijvoorbeeld vlees of aardappeltjes. Het is dan best pittig (scherp) en je proeft de rauwe knoflook natuurlijk behoorlijk. Je kunt persillade echter ook meekoken of -bakken. Dan is het meer een smaakmaker in het gerecht. Zo kun je voor de klassieke Franse ‘pommes persillade’ de persillade aan het einde even meebakken met de aardappeltjes. 

Denk ook eens aan een wat ongebruikelijkere combinatie met bijvoorbeeld verse munt en koriander. Lekker bij lamsvlees of lamsburgers. 

Gremolata

Voeg je citroenzest toe aan gehakte peterselie en knoflook, dan krijg je Italiaanse gremolata. Ook hier kun je olijfolie, zout en peper aan toevoegen. Of je persillade of gremolata neemt, is een kwestie van voorkeur of welk gerecht je neemt. Door de toevoeging van rasp van de citroenschil is gremolata frisser en past het niet alleen uitstekend bij steak of lam, maar is het ook lekker bij vis of schaal- en schelpdieren. Klassiek is in Italië de combinatie met de Milanese stoofschotel ossobuco. 

Gebruik het liefste biologische citroenen, die zijn onbespoten, of boen de citroenen even goed schoon. 

Chimichurri

Overigens een leuk weetje: ook de Zuid-Amerikanen gebruiken een vergelijkbare smaakmaker bij hun vlees! De chimichurri van de Argentijnen en Uruguayanen lijkt op persillade en gremolata. Chimichurri is alleen wat pittiger (heter). Naast olie en rode wijnazijn wordt chilipeper, ui, peterselie (en andere groene kruiden zoals onder andere koriander, oregano en bieslook), mosterdpoeder en zwarte peper gebruikt. 

Recept gremolata

Ingrediënten

  • Bosje peterselie
  • 5 knoflookteentjes
  • Rasp van twee citroenen (bio of schoongeboend)
  • Optioneel: 150ml olijfolie, zout en versgemalen peper. 

Bereiding

  • Hak de peterselie en knoflook fijn. 
  • Rasp de citroenen. 
  • Hak alles nog even samen fijn zodat de smaken wat meer verweven. In de mixer kan ook, maar (samen) met een mes gehakt is naar mijn smaak lekkerder. 
  • Ik deed er olijfolie, zout en peper bij, maar dat hoeft niet. Olijfolie maakt het wel smeuïger. 
  • Tip: als je teveel hebt, kun je de rest als blokjes invriezen. 

Ik at de gremolata bij steak met haricots verts en gebakken aardappeltjes. Lekker!

Buon appetito!

Risotto met doperwten, munt en Tiroler speck

Piselli…dat klinkt als een Italiaanse componist. Luigi Piselli. Of Paolo Piselli. Leefde ergens tussen 1658 en 1709. Oh nee, dat was Guiseppe Torelli. Had zomaar kunnen zijn. Piselli, dat is Italiaans voor doperwtjes. En dat klonk mij ineens als muziek in de oren.

De opdracht aan mezelf was om iets met doperwten te maken. Met bacon als bijgerecht? Als puree? Uiteindelijk werd het deze heerlijke lente-achtige risotto met doperwten, munt en speck (op z’n Italiaans: “risotto con piselli, menta e speck”). Speck is ook Italiaans, al klinkt het Duits. Tiroler Speck komt uit het noorden van Italië: Alto Adige, ook bekend als Südtirol. Speck heeft een beschermde herkomstbenaming en is gerookte en minimaal 22 maanden gedroogde ham.

Ingrediënten (2 personen)

  • Zak doperwten à 450gr (diepvries)
  • 8-10 kleine muntblaadjes (vers) en enkele blaadjes voor de garnering
  • 500ml groentebouillon voor de doperwten en
  • 2 witte uien, fijn gesnipperd
  • 1 knoflookteentje, fijn gesnipperd
  • Olijfolie
  • Risottorijst (arborio of carnaroli, 80-100 gram p.p.)
  • 1 glas witte wijn (125ml)
  • 100gr Parmezaanse kaas, geraspt
  • 100gr zachte Italiaanse kaas, bijvoorbeeld Taleggio, in blokjes
  • Zout en peper
  • Een paar klontjes boter
  • 100gr speck

Bereiding

Maak eerst de doperwten:

  • Fruit 1 ui in olijfolie, doe er de doperwten bij en de bouillon. Laat nog 2 minuten koken vanaf het moment dat het water kookt. Giet dan af.
  • Pureer de helft van de doperwten met de muntblaadjes en zet even apart. Bewaar de andere helft

Maak nu de risotto en bak het speck krokant:

  • Breng een pan met groentebouillon aan de kook en laat op de kleinste vlam staan.
  • Fruit 1 ui en het knoflookteentje 2 minuten in de olijfolie.
  • Fruit daarna de risottorijst kort mee tot de korrels glazig zijn.
  • Blus af met witte wijn en roer door. Laat het deksel eraf.
  • Wacht tot bijna alle vocht is verkookt en giet er dan een soeplepel hete bouillon bij en roer goed.
  • Wacht weer tot het vocht bijna verdampt is en giet er weer wat bouillon bij. Herhaal dit tot de rijst beetgaar (al dente) is. Dat duurt ca. 16 minuten.
  • Doe er na circa 5 minuten het gepureerde doperwten-muntmengsel bij.
  • Voeg helemaal op het einde de andere helft ongepureerde doperwten toe en warm goed door (niet meer meekoken, ze moeten nog wat knapperig blijven).
  • Haal de pan na ca. 16 minuten van het vuur en voeg de boter, de Taleggioblokjes en de Parmezaanse kaas toe. Breng op smaak met zout en peper en roer om.
  • Laat met de deksel erop nog 2 minuten rusten.
  • Speck: Bak ondertussen de plakjes speck in een droge koekenpan krokant laat uitlekken op keukenpapier. Breek de plakjes in stukjes.
  • Serveer de risotto in diepe borden en garneer met de een blaadje munt en de stukjes krokant speck.

Wijntip: drink er een Italiaanse witte wijn bij. Wij kozen voor de en Verdicchio dei Castelli di Jesi “Marconi” van Garofoli. Of maak je keuze uit b.v. Vermentino di Sardegna, Cortese di Gavi, een wijn van druivenras arneis, een Soave of Lugana.

Buon appetito!

It’s Gin O’Clock! Mombasa Club gin met Thomas Henri tonic, sinaszest en kaneel

In Spanje, hèt land van de gingekte, kwam ik voor het eerst zo’n mooie fles Mombasa Club gin tegen en mocht even proeven van de bartender. Het duurde nog een hele tijd voordat ik zelf een fles kocht, maar nu heb ik ‘m! Zachte, kruidige gin in koloniale retro-look. Logisch dat ik er maar meteen een mooie G&T mee heb gemaakt. Met Thomas Henri tonic, sinaszest en kaneel. ¡Muy bien!


Mombasa Club gin | 41,5% alc. | Verenigd Koninkrijk
Kenmerken: Zacht. Kruidig. Citrus. Elegant.

Mombasa Club is 4 keer gedistilleerd en daardoor heel zacht en rond. Je kunt er aroma’s van kruidnagel en een vleugje komijn in ontdekken, maar ook koriander, engelwortel, cassiaschors en natuurlijk jeneverbes. Het is een kruidige gin met elegante citrustonen die in de mond zelfs een beetje zoet aandoet. In de afdronk komt de jeneverbes wat meer naar voren.

Kenia
Mombasa Club gin heeft een rijke voorgeschiedenis. De gin werd ooit speciaal gemaakt voor de leden van de Mombasa Club in Kenia’s stad Mombasa, Britse kolonisten. De gin werd gedistilleerd in London, maar alleen de leden van deze social club mochten deze gin drinken. Voor de Mombasa Club Gin gebruikt men een recept uit 1888.

Mijn Perfect Serve:

  • 50ml Mombasa Club gin
  • 100ml Thomas Henry tonic
  • Zest van een sinaasappel
  • Een kaneelstokje
  • IJsblokjes

Zwarte rijst (riso venere) met gamba’s, ovengedroogde tomaatjes en burrata-crème

Een probeersel in de keuken kan altijd tot iets leuks leiden. Dat was vandaag het geval. 
Puur

Ik had een burrata (mozzarella met ingespoten room) over en wilde die niet voor een variant op de klassieke ‘Caprese’ met tomaat en basilicum gebruiken. Dus zocht ik naar een hoofdgerecht met burrata. Tegenwoordig zoek ik dan naar Italiaanse recepten, dus in het Italiaans. Dat levert heel andere recepten en gerechten op dan Italiaanse recepten in het Nederlands. Vaak met met minder ingrediënten. Puurder. 

Oma

Maar met Google Translate levert dat ook vele lachmomenten op, omdat Google het spoor regelmatig bijster is. “Fruit het sjalotje, rooster vervolgens je oma en voeg melk en frulliamo allemaal. Zet het in het water voor een half uur om het verteerbaar te maken. Schik in een schotel en garneer met reeën en ui,” raadt Google me aan. Tja. 
Onverwacht
Ik wilde dus iets met burrata maken. En met riso venere (zwarte rijst). Dat ‘kleurt’ mooi en steekt lekker af op je bord. Op basis van diverse Italiaanse recepten die ik dit keer helemaal niet goed begreep, heb ik de inspiratie maar benut en uiteindelijk zelf wat geprobeerd. Dat viel onverwacht veel lekkerder uit dan ik durfde hopen!

Hier dus mijn variant voor Riso venere (zwarte rijst) met burrata-crème, ovengedroogde tomaatjes en gamba’s. 

Ingrediënten (2 personen)

Voor de ovengedroogde tomaatjes:

  • 250gr kerstomaatjes, gehalveerd
  • 1 knoflookteentje, fijngesnipperd
  • 2EL olijfolie
  • Zout en peper

Voor de burrata-crème:

  • 1 bol burrata van 200 à 250gr
  • Een scheutje melk of room
  • Rasp (zest, schil) van een halve citroen
  • Zout en peper

Voor de burrata-crème:

  • 250gr riso venere (zwarte rijst)
  • 1 rode ui, fijngesnipperd
  • 1 knoflookteentje, fijngesnipperd
  • 25gr ansjovispasta (in een tube, je kunt echter ook een paar ansjovisjes uit een blikje als smaakmaker gebruiken in plaats van de pasta)
  • 4EL olijfolie
  • Peper

Gamba’s:

  • 6 gamba’s
  • Olijfolie
  • Zout en peper

Voor de garnering:

  • Olijfolie
  • Basilicumblaadjes 

Bereiding

Tomaten:

  • Verwarm de oven voor op 150 graden. Meestal droog je de tomaatjes lang op lage temperatuur in de oven. Denk aan 1,5 uur op 100 graden. Als je weinig tijd hebt, doe je het bijvoorbeeld een half uur op 150 graden. 
  • Hussel de gehalveerde tomaatjes door olie, knoflook, zout en peper. Leg ze met de opengesneden kant naar boven in een ovenschaal en droog ze in de oven (30 minuten op 150 graden of 1,5 uur op 100 graden). 
  • Zet ondertussen ook de zwarte rijst op en kook die 30 minuten. 

Burrata-crème:

  • Hou een klein stukje burrata over voor de garnering en snij of trek die in stukjes. 
  • Klop de rest van de burrata glad met de melk of room en breng op smaak met zout en peper en de citroenrasp. 

Zwarte rijst:

  • Fruit ui en knoflook in de olijfolie. 
  • Voeg de ansjovispasta (of ansjovis uit blik) toe en roer goed door. 
  • Als de tomaatjes uit de oven goed zijn, snij je de helft van de tomaatjes grof en voegt ze bij dit mengsel. Roer goed door en breng op smaak met peper. Zout hoeft niet, want de ansjovis is al zout. 
  • Giet de rijst en roer het mengsel erdoor. 

Gamba’s:

  • Bak kort voor het serveren de gamba’s in wat olijfolie (kort, je wilt ze sappig houden, dus max. 1-2 minuten per kant). Bestrooi met zout en peper. 

Serveren:

  • Doe de burrata-crème in een cirkel op het bord. 
  • Zet een serveerring middenin en schep daar de rijst in. 
  • Leg per persoon 3 gamba’s op de rijst. 
  • Garneer het bord met gedroogde tomaatjes, basilucum en de overgebleven burrata. Druppel nog wat olijfolie op de burratacrème en haal de serveerringen er voorzichtig op. 

Wijntip: ik dronk er een zachte godello uit Noord-Spanje bij. Wil je toepasselijk Italiaans? Kies dan voor bijvoorbeeld Soave of Gavi. 

Buon appetito!